Geografie van Marokko

Marokko, een kruispunt van natuurlijke landschappen.

Op het kruispunt van Europa en Afrika, dat wordt begrensd door de wateren van de Middellandse Zee en uitmondt in de uitgestrektheid van de Atlantische Oceaan, is Marokko een kruispunt van natuurlijke landschappen. Het is het "land van de verre zonsondergang", een bestemming die rijk is aan contrasten, met een geschiedenis die tweeduizend jaar teruggaat en die de nieuwsgierigheid en de ontdekking stimuleert. In deze landen waar verschillende dynastieën elkaar opvolgen, ontdekt u de overblijfselen van de grootste mediterrane beschavingen. In het noorden van het land staan de Romeinse ruïnes van Volubilis. In Rabat getuigen stukjes architectuur van de oude Franse aanwezigheid. Overal anders worden verschillende schatten van de moslimbeschavingen aan uw nieuwsgierigheid aangeboden: de Kasbah van de Oudayas, de groene uitgestrektheid van de Menara-tuinen... De landschappen mogen niet overtroffen worden. Tussen zee en bergen, woestijnzand en groene vlaktes worden prachtige, adembenemende panorama's getoond om uw dorst naar rust en natuurlijke schoonheid te bevredigen; betoverende, levendige beelden met de rijkdom van een vechtcultuur voeren u mee naar een zeer rauwe natuur.

Marokkaanse Atlas


De Midden-Atlas 3356 m

De Midden-Atlas, die nogal toeristisch is, biedt een diversiteit aan landschappen. Het is rijk aan fauna en flora en geeft een kleurrijk beeld van meren, bossen met steeneiken, kurkeiken en verlaten vulkaanplateaus. Verspreid over 350 kilometer beslaan de massieven van de Midden-Atlas verschillende regio's van Marokko: Ifrane, Khenifra, Sefrou, Boulmane, Midelt, Hajeb, Taza en Beni-mellal. Bovendien behoren deze massieven tot vier waterbekkens: het bekken van de Sebou, het bekken van de Bouregreg, het bekken van de Oum Errabiaa en het bekken van de Moulouya. De eerste drie stromen naar de Atlantische Oceaan en de laatste naar de Middellandse Zee.

haut atlas
De Hoge Atlas 4167 m

De Hoge Atlas, algemeen bekend als het "dak van Marokko", is de thuisbasis van de hoogste piek in Noord-Afrika (Djbel Toubkal met 4.167 meter hoog). De bergen van de Hoge Atlas, die meer dan 750 kilometer lang zijn, scheiden drie delen van Marokko: het Atlantisch Marokko, het Middellandse-Zeegebied en het Saharaanse Marokko. Met zijn Amazigh en Berber karakter beoefenen zijn inwoners de veeteelt en de landbouw, die ook de belangrijkste economische pijlers van de Hoge Atlas vormen. Naast de toeristische aantrekkingskracht staat de Hoge Atlas internationaal bekend om zijn nationale park voor het behoud van de natuurlijke biodiversiteit, maar ook om zijn archeologische vindplaatsen.


De Anti-Atlas 3304 m

De Anti-Atlas, is een keten die wordt gekenmerkt door zijn buitensporige droogte, schuilt zeer bescheiden toppen met als hoogste piek Jbel Siroua (3 300 m). Net als de Hoge Atlas en de Midden-Atlas genieten alle bergmassieven van een zekere diversiteit op het gebied van fauna en flora, geologie en cultuur met Berberse charme. Het dorre karakter is te danken aan de nabijheid van het Saharaanse land aangezien de laatste wal vlak voor de "Hamada du Draâ" ligt. De oversteek van het Anti-Atlasgebergte, die vroeger onbekend was, is vandaag de dag een modern circuit, rijk aan landschappen en vrijetijdsactiviteiten.

 

 

De Hoge Atlas
De Hoge Atlas

De Hoge Atlas, algemeen bekend als het "dak van Marokko", is de thuisbasis van de hoogste piek in Noord-Afrika (Djbel Toubkal met 4.167 meter hoog). De massieven van de Hoge Atlas, die meer dan 750 kilometer lang zijn, scheiden drie delen van Marokko: het Atlantisch Marokko, het Middellandse-Zeegebied en het Saharaanse Marokko. Met zijn Amazigh en Berber karakter beoefenen zijn inwoners de veeteelt en de landbouw, die ook de belangrijkste economische pijlers van de Hoge Atlas vormen. Naast de toeristische aantrekkingskracht staat de Hoge Atlas internationaal bekend om zijn nationale park voor het behoud van de natuurlijke biodiversiteit, maar ook om zijn archeologische vindplaatsen.

De Midden-Atlas
De Midden-Atlas

De Midden-Atlas, die nogal toeristisch is, biedt een diversiteit aan landschappen. Het is rijk aan fauna en flora en geeft een kleurrijk beeld van meren, bossen met steeneiken, kurkeiken en verlaten vulkaanplateaus. Verspreid over 350 kilometer beslaan de massieven van de Midden-Atlas verschillende regio's van Marokko: Ifrane, Khenifra, Sefrou, Boulmane, Midelt, Hajeb, Taza en Beni-mellal. Bovendien behoren deze massieven tot vier waterbekkens: het bekken van de Sebou, het bekken van de Bouregreg, het bekken van de Oum Errabiaa en het bekken van de Moulouya. De eerste drie stromen naar de Atlantische Oceaan en de laatste naar de Middellandse Zee.

De Anti-Atlas
De Anti-Atlas

De Anti-Atlas, is een keten die wordt gekenmerkt door zijn buitensporige droogte, schuilt zeer bescheiden toppen met als hoogste piek Jbel Siroua (3 300 m). Net als de Hoge Atlas en de Midden-Atlas genieten alle bergmassieven van een zekere diversiteit op het gebied van fauna en flora, geologie en cultuur met Berberse charme. Het dorre karakter is te danken aan de nabijheid van het Saharaanse land aangezien de laatste wal vlak voor de "Hamada du Draâ" ligt. De oversteek van het Anti-Atlasgebergte, die vroeger onbekend was, is vandaag de dag een modern circuit, rijk aan landschappen en vrijetijdsactiviteiten.

De Atlantische Oceaan
De Atlantische Oceaan

De Atlantische Oceaan strekt zich uit over meer dan 1300 km ten westen van het koninkrijk en biedt een leefruimte aan verschillende steden aan de kust. Ten zuiden van de Atlantische kust liggen Agadir, Tiznit, Dakhla en andere steden die door hun geografisch voordeel rijk zijn aan cultuur, geschiedenis en vrijetijdsactiviteiten. Een beetje naar het noorden vinden we de steden Essaouira, El Jadida, Casablanca en Rabat, die net zo beroemd zijn als die in het zuiden. Een Atlantische kust, die de Sahara met het noordwesten van Marokko verbindt, combineert verschillende culturen: traditioneel en modern; en biedt een toevluchtsoord voor watersporters uit de hele wereld.

De Middellandse Zee
De Middellandse Zee

De Middellandse Zee strekt zich op haar beurt weer uit over 500 kilometer van het noordoosten naar het noordwesten van Marokko. Bekend om het rustige azuurblauwe water en het fijne goudkleurige zand, trekt het elke zomer vele Marokkaanse en buitenlandse bezoekers aan. Van Tanger tot het uiterste oosten van Marokko wordt een gebroken lucht van de Middellandse Zee vermengd met de Arabisch-Andalusische cultuur aangeboden aan de reizigers, die kilometers afleggen om in de mooiste kusten van de wereld te verblijven, om de verborgen schatten van de wilde stranden te ontdekken en om te genieten van het zonnebaden op het kiezelzand.

 

 

 

 

Dakhla
Dakhla

Dakhla is een ware oase van rust en is een toevluchtsoord voor iedereen die wil genieten van de schoonheid van de zandduinen die zich openen naar de Atlantische Oceaan. Het hele jaar door is er niets beter dan zwemmen in de winter of de herfst onder een zon van 25 graden of genieten van de vrijetijdsactiviteiten van de internationaal gerenommeerde clubs. In Dakhla zijn twee stranden bijzonder beroemd, die van PK25 en die van Foum El Bouir. U kunt er zwemmen, plezier maken, ontspannen en genieten van alle activiteiten van de sneeuwsport.

De Merzouga-woestijn
De Merzouga-woestijn

Voor een nacht onder de sterren of in een bivak, voor lange wandelingen op de zandduinen en voor een unieke ervaring midden in de Marokkaanse woestijn, zal de Merzouga-woestijn u vullen met zijn sobere schoonheid. Merzouga is een van de deuren die zich openen naar de Saharaanse uitgestrektheid, met zijn okerbruine kleur, onder een zon met stralende stralen. Bij zonsopgang of zonsondergang zult u genieten van een landschap dat zijn gelijke niet kent. In het bivak geniet u van alle volksfeesten en proeft u de hele Saharaanse cultuur. Op de rug van een kameel geniet u van alle wilde landschappen.